مقدمه

با توجه به اين همه آثار تاريخي وكشفيات باستان شناسي در قلمرو اهورايي  قوم كهن وهزاران ساله ء لر و سرزمين بالا گريوه لرستان ، گذر پلدختر از گذرگاه تاريخ چيزي كاملا ناشناخته است كه شناخت آن  تحقيقات   زمين شناسي ،ديرين شناسي ، انسان شناسي ،باستانشناسي، مردم شناسي وايران شناسي  عميق وتوانمند ودر خوري را مي طلبد تا آن حد كه به جرات مي توان گفت درآوردن  گنجينه هاي تاريخ  از سينه ء  قلمرو لرها ،لرستان، پلدختر وسرزمين كوهستاني بالا گريوه ناشناخته هاي تاريخ ايران را چون نور خورشيد  بر اذهان متبلور ميكند در اين نبشته سعي ما بر اين است كه تا حد وسعت وبا توجه به اسناد وتا حدي گمانه زني هاي تاريخي كه بيگمان مطالعات باستانشناسي ميتواند آنها را به صحنهء يقين بياورد تاريخ ناشناخته ء اين سرزمين اساطيري را به قلمرو شناخت بيا وريم چرا كه از نظر گاه نيچه فيلسوف بزرگ آلماني داشتن زاويه ديد تاريخي وشناخت ريشه هاي تاريخي نيروي حيات را در انسان  وجامعه انساني  بر انگيخته ميكندبه خصوص براي ما ايرانيان ولرهاكه به عنوان اصيل ترين نژاد آريايي و قديمي ترين وبومي ترين قوم ايراني اين فلات كهن تمدن پربار گذشته ء خود را  با افولي دردناك از از دست داديم وقصد آن داريم كه امروزه در عصر مدر نيته وبلوغ فكري بشر در سطحي بهتر از زندگي چون ديگر  ملل  متمدن عصر دهكده جهاني به زيستن ادامه داده  وخويشتن قومي وملي خود را اثبات  كنيم  چرا كه تمدن گذشته ء نياكان ما نشان دهنده ء استعداد اين قوم شگفت انگيز برا ي پيشرفت وتمدن است بر اين  اساس  به اعماق   تاريخ فرو ميرويم و مطالعه ء تاريخ پلدختر از گذرگاه تاريخ  وپيوستگي نژادي مردمش  را به عنوان سرزميني اصيل در قلمرو زاگرس نشينها با قدمتي هزاران ساله  را در حد توان از نظرگاه  ميگذرانيم.